Acteurs weten leerlingen te raken met thema geweld

Recensie Geweld...Nee, AD-UN 6 nov 2009, Henk Roozenboom

Veel docenten maatschappijleer zouden jaloers kunnen zijn op de prestatie van de acteurs van De Utrechtse Spelen. Twee lesuren lang wisten zij het voor elkaar te krijgen dat een groep leerlingen vanaf 15 jaar alleen maar met de les bezig was. En ze waren nog stil ook!

Kom daar tegenwoordig nog maar eens om. Stadsgezelschap De Utrechtse Spelen is net als alle andere stadsgezelschappen in Nederland verplicht een maatschappelijke bijdrage te leveren. Ieder stadsgezelschap mag die taak naar eigen inzicht vormgeven. De Utrechtse Spelen kiest ervoor om dat 'gewoon' te doen met waar ze goed in zijn: theater maken.

Gisteren ging de voorstelling Geweld...Nee voor een groep leerlingen van het Centraal College op het Kanaleneiland in premiere. De voorstelling staat niet op zichzelf want onder de noemer 'Voorstellingen in de Klas' zal De Utrechtse Spelen die maatschappelijke taak met speciaal schooltheater in de hele regio invullen.

Dubbelrol
Geweld...Nee is op 130 scholen in de provincie te zien. De leerlingen kunnen rekenen op een aantrekkelijke voorstelling. De acteurs Bram Gerrits, Klavertje Patijn en Boris van Bommel spelen alle drie een aanstekelijke dubbelrol. Ze zitten naast de leerlingen, staan vlak voor ze, kijken ze veelbetekenend aan en vertellen wat ze denken. Hier en daar levert die rechtstreekse confrontatie met de leerlingen onwennig gegiechel op. Maar over het algemeen wordt er serieus gekeken. 

Het stuk gaat over drie scholieren die een aan hen geadresseerde brief krijgen. Niemand durft de brief op te maken. Ze weten maar al te goed waarover die brief gaat en willen daar liever niet aan herinnerd worden. Gaandeweg blijkt dat het over een schoolfeest gaat dat uit de hand is gelopen. Een van de scholieren wordt op die avond helemaal in elkaar getrapt, een scene die overigens bedrieglijk realistisch door Gerrits en Van Bommel wordt gespeeld. Alle ingredienten voor het uit de hand lopen waren aanwezig: alcohol, drugs, verliefdheid, een overspannen docente en een gedrogeerde ruziezoeker die - zwaar geflipt - respect komt opeisen.

Slachtoffer
Maar ook is er de tijd na die vechtpartij. De periode die laat zien hoe de scholieren met het slachtoffer omgaan. In beide gevallen blijken er keuzes te zijn gemaakt die ertoe hebben bijgedragen dat het uit de hand moest lopen.

Het had ook anders gekund. Dat zien we in deel twee van de voorstelling. Daarin vertellen de leerlingen zelf hoe het in hun ogen had gemoeten. En het blijft niet bij vertellen. Ze mogen de scenes, samen met de acteurs, zelf overdoen en laten zien hoe zij een scene zouden spelen.

Het mooie is dat de leerlingen blijkbaar zo door deze voorstelling worden aangesproken dat ze dat ook echt doen. Goed hoor!

Recensie Geweld...Nee, AD-UN

136 reacties


 

plaats een reactie






code
>


(*) verplicht veld.